تبلیغات
خودمونی ها - الله اکبر علی ما هدینا

دعاى امام سجاد علیه السلام  است در روز عید فطر و روز جمعه. چون از نماز باز مى‏ گشت روى به قبله مى‏ ایستاد و این دعا را مى‏ خواند.

 (46) (وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَیْهِ السَّلَامُ فِی یَوْمِ الْفِطْرِ)

إِذَا انْصَرَفَ مِنْ صَلَاتِهِ قَامَ قَائِماً ثُمَّ اسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ، وَ فِی یَوْمِ الْجُمُعَةِ، فَقَالَ:) (1) یَا مَنْ یَرْحَمُ مَنْ لَا یَرْحَمُهُ الْعِبَادُ (2) وَ یَا مَنْ یَقْبَلُ مَنْ لَا تَقْبَلُهُ الْبِلَادُ (3) وَ یَا مَنْ لَا یَحْتَقِرُ أَهْلَ الْحَاجَةِ إِلَیْهِ (4) وَ یَا مَنْ لَا یُخَیِّبُ الْمُلِحِّینَ عَلَیْهِ.  (5) وَ یَا مَنْ لَا یَجْبَهُ بِالرَّدِّ أَهْلَ الدَّالَّةِ عَلَیْهِ (6) وَ یَا مَنْ یَجْتَبِی صَغِیرَ مَا یُتْحَفُ بِهِ، وَ یَشْكُرُ یَسِیرَ مَا یُعْمَلُ لَهُ. (7) وَ یَا مَنْ یَشْكُرُ عَلَى الْقَلِیلِ وَ یُجَازِی بِالْجَلِیلِ (8) وَ یَا مَنْ یَدْنُو إِلَى مَنْ دَنَا مِنْهُ. (9) وَ یَا مَنْ یَدْعُو إِلَى نَفْسِهِ مَنْ أَدْبَرَ عَنْهُ. (10) وَ یَا مَنْ لَا یُغَیِّرُ النِّعْمَةَ، وَ لَا یُبَادِرُ بِالنَّقِمَةِ. (11) وَ یَا مَنْ یُثْمِرُ الْحَسَنَةَ حَتَّى یُنْمِیَهَا، وَ یَتَجَاوَزُ عَنِ السَّیِّئَةِ حَتَّى یُعَفِّیَهَا. (12) انْصَرَفَتِ الْآمَالُ دُونَ مَدَى كَرَمِكَ بِالْحَاجَاتِ، وَ امْتَلَأَتْ بِفَیْضِ جُودِكَ أَوْعِیَةُ الطَّلِبَاتِ، وَ تَفَسَّخَتْ دُونَ بُلُوغِ نَعْتِكَ الصِّفَاتُ، فَلَكَ الْعُلُوُّ الْأَعْلَى فَوْقَ كُلِّ عَالٍ، وَ الْجَلَالُ الْأَمْجَدُ فَوْقَ كُلِّ جَلَالٍ. (13) كُلُّ جَلِیلٍ عِنْدَكَ صَغِیرٌ، وَ كُلُّ شَرِیفٍ فِی جَنْبِ شَرَفِكَ حَقِیرٌ، خَابَ الْوَافِدُونَ عَلَى غَیْرِكَ، وَ خَسِرَ الْمُتَعَرِّضُونَ إِلَّا لَكَ، وَ ضَاعَ الْمُلِمُّونَ إِلَّا بِكَ، وَ أَجْدَبَ الْمُنْتَجِعُونَ إِلَّا مَنِ انْتَجَعَ فَضْلَكَ (14) بَابُكَ مَفْتُوحٌ لِلرَّاغِبِینَ، وَ جُودُكَ مُبَاحٌ لِلسَّائِلِینَ، وَ إِغَاثَتُكَ قَرِیبَةٌ مِنَ الْمُسْتَغِیثِینَ. (15) لَا یَخِیبُ مِنْكَ الْآمِلُونَ، وَ لَا یَیْأَسُ مِنْ عَطَائِكَ الْمُتَعَرِّضُونَ، وَ لا یَشْقَى بِنَقِمَتِكَ الْمُسْتَغْفِرُونَ. (16) رِزْقُكَ مَبْسُوطٌ لِمَنْ عَصَاكَ، وَ حِلْمُكَ مُعْتَرِضٌ لِمَنْ نَاوَاكَ، عَادَتُكَ الْإِحْسَانُ إِلَى الْمُسِیئِینَ، وَ سُنَّتُكَ الْإِبْقَاءُ عَلَى الْمُعْتَدِینَ حَتَّى لَقَدْ غَرَّتْهُمْ أَنَاتُكَ عَنِ الرُّجُوعِ، وَ صَدَّهُمْ إِمْهَالُكَ عَنِ النُّزُوعِ. (17) وَ إِنَّمَا تَأَنَّیْتَ بِهِمْ لِیَفِیئُوا إِلَى أَمْرِكَ، وَ أَمْهَلْتَهُمْ ثِقَةً بِدَوَامِ مُلْكِكَ، فَمَنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ السَّعَادَةِ خَتَمْتَ لَهُ بِهَا، وَ مَنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الشَّقَاوَةِ خَذَلْتَهُ لَهَا.

(18) كُلُّهُمْ صَائِرُونَ، إِلَى حُكْمِكَ، وَ أَمُورُهُمْ آئِلَةٌ إِلَى أَمْرِكَ، لَمْ یَهِنْ عَلَى طُولِ مُدَّتِهِمْ سُلْطَانُكَ، وَ لَمْ یَدْحَضْ لِتَرْكِ مُعَاجَلَتِهِمْ بُرْهَانُكَ.

(19) حُجَّتُكَ قَائِمَةٌ لَا تُدْحَضُ، وَ سُلْطَانُكَ ثَابِتٌ لَا یَزُولُ، فَالْوَیْلُ الدَّائِمُ لِمَنْ جَنَحَ عَنْكَ، وَ الْخَیْبَةُ الْخَاذِلَةُ لِمَنْ خَابَ مِنْكَ، وَ الشَّقَاءُ الْأَشْقَى لِمَنِ اغْتَرَّ بِكَ. (20) مَا أَكْثَرَ تَصَرُّفَهُ فِی عَذَابِكَ، وَ مَا أَطْوَلَ تَرَدُّدَهُ فِی عِقَابِكَ، وَ مَا أَبْعَدَ غَایَتَهُ مِنَ الْفَرَجِ، وَ مَا أَقْنَطَهُ مِنْ سُهُولَةِ الْمَخْرَجِ!! عَدْلًا مِنْ قَضَائِكَ لَا تَجُورُ فِیهِ، وَ إِنْصَافاً مِنْ حُكْمِكَ لَا تَحِیفُ عَلَیْهِ. (21) فَقَدْ ظَاهَرْتَ الْحُجَجَ، وَ أَبْلَیْتَ الْأَعْذَارَ، وَ قَدْ تَقَدَّمْتَ بِالْوَعِیدِ، وَ تَلَطَّفْتَ فِی التَّرْغِیبِ، وَ ضَرَبْتَ الْأَمْثَالَ، وَ أَطَلْتَ الْإِمْهَالَ، وَ أَخَّرْتَ وَ أَنْتَ مُسْتَطِیعٌ لِلمُعَاجَلَةِ، وَ تَأَنَّیْتَ وَ أَنْتَ مَلِی‏ءٌ بِالْمُبَادَرَةِ (22) لَمْ تَكُنْ أَنَاتُكَ عَجْزاً، وَ لَا إِمْهَالُكَ وَهْناً، وَ لَا إِمْسَاكُكَ غَفْلَةً، وَ لَا انْتِظَارُكَ مُدَارَاةً، بَلْ لِتَكُونَ حُجَّتُكَ أَبْلَغَ، وَ كَرَمُكَ أَكْمَلَ، وَ إِحْسَانُكَ أَوْفَى، وَ نِعْمَتُكَ أَتَمَّ، كُلُّ ذَلِكَ كَانَ وَ لَمْ تَزَلْ، وَ هُوَ كَائِنٌ وَ لَا تَزَالُ. (23) حُجَّتُكَ أَجَلُّ مِنْ أَنْ تُوصَفَ بِكُلِّهَا، وَ مَجْدُكَ أَرْفَعُ مِنْ أَنْ یُحَدَّ بِكُنْهِهِ، وَ نِعْمَتُكَ أَكْثَرُ مِنْ أَنْ تُحْصَى بِأَسْرِهَا، وَ إِحْسَانُكَ أَكْثَرُ مِنْ أَنْ تُشْكَرَ عَلَى أَقَلِّهِ (24) وَ قَدْ قَصَّرَ بِیَ السُّكُوتُ عَنْ تَحْمِیدِكَ، وَ فَهَّهَنِیَ الْإِمْسَاكُ عَنْ تَمْجِیدِكَ، وَ قُصَارَایَ الْإِقْرَارُ بِالْحُسُورِ، لَا رَغْبَةً- یَا إِلَهِی- بَلْ عَجْزاً. (25) فَهَا أَنَا ذَا أَؤُمُّكَ بِالْوِفَادَةِ، وَ أَسْأَلُكَ حُسْنَ الرِّفَادَةِ، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اسْمَعْ نَجْوَایَ، وَ اسْتَجِبْ دُعَائِی، وَ لَا تَخْتِمْ یَوْمِی بِخَیْبَتِی، وَ لَا تَجْبَهْنِی بِالرَّدِّ فِی مَسْأَلَتِی، وَ أَكْرِمْ مِنْ عِنْدِكَ مُنْصَرَفِی، وَ إِلَیْكَ مُنْقَلَبِی، إِنَّكَ غَیْرُ ضَائِقٍ بِمَا تُرِیدُ، وَ لَا عَاجِزٍ عَمَّا تُسْأَلُ، وَ أَنْتَ عَلَى كُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ، وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ.

 

نیایش چهل و ششم [1]

اى خداوندى كه رحمت مى‏آورى بر آن كس كه بندگان تو بر او رحمت نمى‏آورند.

اى خداوندى كه مى‏پذیرى آن را كه رانده هر شهر و دیار است.

اى خداوندى كه تحقیر نمى‏كنى آنان را كه دست نیاز به سوى تو دراز كنند.

اى خداوندى كه نومید نمى‏گردانى آنان را كه به اصرار از تو چیزى خواهند.

اى خداوندى كه از درگاه خود نمى‏رانى آنان را كه در خواهندگى دلیرى مى‏كنند.

اى خداوندى كه واپس نمى‏زنى ارمغانى را كه به پیشگاهت آرند، هر چند خرد و بى‏مقدار باشد، و هیچ كارى را بى‏اجر نمى‏گذارى، هر چند ناچیز باشد.

اى خداوندى كه اندك عملى را مى‏پذیرى و بر آن پاداش بزرگ مى‏دهى.

اى خداوندى كه نزدیك مى‏شوى به هر كس كه به تو نزدیك گردد.

اى خداوندى كه به نزد خود فرا مى‏خوانى آن كس را كه از تو روى گردانیده است.

اى خداوندى كه نعمت خود دیگرگون نكنى و در كیفر گنهكاران شتاب نورزى.

اى خداوندى كه نهال نیكى را مى‏پرورى تا به ثمر نشیند و از گناهان‏ عفو مى‏كنى تا یكسره از میان بروند.

آرزوها پیش از آنكه عرصه كرم تو پیمایند، روا شده باز گشتند و كاسه‏هاى حاجت حاجتمندان از فیض جود تو لبالب گردید و اوصاف را پیش از آنكه به حقیقت تو رسند رشته از هم بگسیخت. تو راست فراترین فرازها، فراتر از هر فرا رونده‏اى، و تو راست بزرگ‏ترین جلالتها، برتر از هر جلالتى.

هر صاحب جلالت در برابر جلالت تو خرد است و هر شریف در جوار شرف تو حقیر. آنان كه رخت به آستان دیگرى جز آستان تو كشیدند، نومید شدند و آنان كه به درگاهى جز درگاه تو روى نهادند زیانمند گردیدند و آنان كه جز به تو پرداختند تباه گشتند و آنان كه در طلب قوت نه به صحراى فضل تو آمدند به قحطسال گرفتار شدند.

بار خدایا، درگاه تو به روى خواهندگان گشوده است و عطایت سائلان را رایگان است و فریاد رسیت فریاد خواهان را نزدیك.

امیدواران از تو نومید نشوند و جویندگان از عطاى تو مأیوس نگردند و آمرزش خواهان از عقوبتت به شقاوت نیفتند.

اى خداوند، خوان نعمتت براى آنان كه نافرمانیت كنند گسترده است. و بردباریت در حق آنان كه با تو خصومت ورزند مهیّاست. نیكى در حق بدان شیوه توست و شفقت بر متجاوزان سنت تو. آن سان كه درنگ كردن تو در مؤاخذت، ایشان را فریفته است كه توبه نكنند و مهلت دادن تو آنان را از گرایش به تو باز داشته است. و حال آنكه در كیفر آنان درنگ كرده‏اى تا مگر به فرمان تو سر نهند، و آن را كه مهلت عنایت كرده‏اى از آن روست كه به دوام ملك خود اعتماد دارى. پس هر كس كه سزاوار سعادت باشد روزگارش به سعادت پایان یابد و هر كه سزاوار شقاوت بود به شقاوتش خوار خواهى ساخت. همه بر مقتضاى حكم تو شوند هر چه شوند و بازگشت امورشان به توست. هر چند زمان‏ سركشیشان به دراز كشد از سلطه تو فرو نخواهد كاست و چون در بازخواستشان شتاب نكنى حجت تو باطل نگردد، كه حجت تو پاى بر جاى است و بطلان ناپذیر و سلطه تو ثابت است و بى‏زوال. پس واى بر كسى كه از تو رخ برتافته و خوارى و نومیدى كسى راست كه از تو نومید گردد و بدترین شوربختى نصیب كسى است كه به حلم تو فریفته آید. در چنین حالتى چنین كسى چه بسیار عذابهاى گونه‏گون كه خواهد چشید و چه زمانهاى دراز كه در وادى عقاب تو سرگردان خواهد ماند و میان او و سر آمدن اندوهش چه فاصله‏اى بعید است و به رهایى از تنگنایى كه در آن افتاده هیچ امیدیش نیست. اى خداوند همه این‏ها كه مى‏كنى بر مقتضاى عدالت و انصاف توست كه در آن نه جور بر كس كنى نه ستم بر كس روا دارى.

بار خدایا، تو حجتهاى خود، در پى یكدیگر و به یارى یكدیگر اقامه كرده‏اى و دلیلهاى خود از دیر باز آشكار ساخته‏اى و پیش از این مردم را از عذاب خود بیم داده‏اى و از روى تلطف ترغیب كرده‏اى و مثالها آورده‏اى و مهلتهاى دراز داده‏اى و عذاب خود به تأخیر افكنده‏اى هر چند یاراى شتابت بود و در كار مؤاخذت درنگ ورزیده‏اى هر چند یاراى تعجیلت بود. نه درنگ ورزیدنت از روى ناتوانى بوده است و نه مهلت دادنت نشانه سستى. اگر از مؤاخذت دست باز داشته‏اى، نه از روى غفلت بوده و اگر حكم خود به تعویق افكنده‏اى، نه از روى مدارا.

بلكه تا حجّتت رساتر افتد و كرمت كامل‏تر و احسانت وافى‏تر و نعمتت تمام‏تر نمایان شود. همه این‏ها بوده است و همواره هست و خواهد بود.

اى خداوند، حجت تو فراتر از آن است كه همه‏اش به وصف گنجد و مجد و بزرگیت برتر از آن است كه كس به كنه آن رسد و نعمتت بیشتر از آن است كه در شمار آید و احسانت افزون‏تر از آن است كه كمترین آن را شكر توان گفت.

بار خدایا، خاموشى مى‏گزینم، كه از ستایشگریت ناتوانم و زبان بر مى‏بندم، كه از تمجید و تكریمت عاجزم. اى خداى من، نهایت كوشش من اعتراف به درماندگى من است، نه آنكه نخواهم، كه نمى‏توانم.

بار خدایا، این منم كه آهنگ درگاه تو كرده‏ام و خواهم كه احسان و فضل نیكوى خویش از من دریغ ندارى. پس بر محمد و خاندانش درود بفرست و زمزمه مناجات مرا بشنو و دعاى مرا اجابت كن و امروز مرا با نومیدى من به پایان مرسان و در برابر خواسته‏هایم دست رد به سینه من مزن. اگر از نزد تو باز مى‏گردم یا به سوى تو مى‏آیم، در هر حال گرامیم دار، كه تو در گزاردن كارهایت به تنگنا نمى‏افتى و از اداى آنچه از تو خواهند ناتوان نیستى. تو بر هر كار قادرى. و لا حول و لا قوة الا باللّه العلى العظیم.




طبقه بندی: اعتقادی، اجتماعی، معرفی كتاب،

تاریخ : پنجشنبه 17 مرداد 1392 | 12:27 ب.ظ | نویسنده : دونه | نظرات
.: Weblog Themes By SlideTheme :.


  • مقاله و ریاضی